Nasreddin kafasında görkemli bir kavukla sultanın huzuruna çıkmış, para dileniyormuş.
'Buraya para istemeye geldin, ama kafanda çok pahalı bir kavuk var. Kaç para eder o kavuk?'
diye sormuş sultan.
'Çok zengin birinin hediyesidir. Herhalde beş yüz altından az etmez' diye yanıtlamış zeki Sufi.
Sultanın veziri, 'Mümkün değil' diye homurdanmış. 'Hiçbir kavuk bu kadar para etmez.'
Nasreddin ise ısrarcıymış:
'Buraya yalnızca dilenmeye gelmedim, iş yapmaya da geldim. Ancak yüce bir soylunun bu
türbana altı yüz altın vereceğini biliyordum. Alınca da üstünü fakirlere dağıtacağım.'
Sultan bu iltifata bayılmış ve Nasreddin'e istediği parayı vermiş. Nasreddin dışarı çıkarken vezire dönüp
demiş ki:
'Kavuğun kaç para ettiğini bilmiş olabilirsin, ama ben de gururun insana neler yaptıracağını
bilirim.'
